Vay başıma gelenler

"Eve henüz yerleşemediğim için bloguma düzenli yazamadım fakat defterime not aldım."

Sebeb-i ziyaretim uzun olacak. İstanbul'dan geriye dönüş olmaz gayri bu zamandan sonra.
Cuma İstanbul'daydım, cumartesi akşam Serhan'la küçük bir tura çıktık. Üsküdar sahilden Beşiktaş'a, oradan ünlü çarşıya geçtik. Lezzetli yemeklerin yapıldığı bir lokantada günün üçüncü öğününü yedikten sonra Dolmabahçe'nin önünden İnönü Stadyumu civarına yürüdük. İsranbul'un insanı içine çeken bir havası var. Tek sorun fazla kalabalık olması. Şehir bu kadar insanı nasıl kaldırıyor anlamıyorum. Ayrıca tüm insanların yüzünde bir güvensizlik hissi var gibi. Herkes tetikte bekliyor, her an birşeylerin olabilmesi ihtimali ile. Bu rahatsız edici geldi bana.
Kalabalığı , güvensizliği bir kenara bırakmak lazım. Yaşanmaz öyle...

Boğaz Işıkları inanılmazdı... Çok güzel, çok eşsiz. Feribotla karşıya geçerken hissettiğim duygu bende bir ilkti. Güzeldi işte:)